vrijdag 13 november 2015

Epiloog

Dit blog blijft eeuwig voortbestaan op het internet. Als je er op klikt verschijnt het laatste artikel. Ik gebruik het als excuus om op deze pagina de verhalen waar ik zelf de beste herinneringen aan bewaar op een rij te zetten. De toevallige voorbijganger kan snel beoordelen of er iets van zijn of haar gading bij zit en zich met een muisklik van de inhoud laten vergewissen. Mocht het hem nog steeds bevallen, dan vindt hij hier zelfstandig zijn weg.

Een grap wordt er niet beter op als je hem uitlegt. Evenzeer geldt dat voor verhalen. Verhalen dienen voor zichzelf te spreken. Als er al een toelichting nodig is dan toch niet van de schrijver. Op het gevaar af dat ik het hiermee aan het eind toch nog verpest (met deze zinnen wil ik u een slag voor blijven) neem ik de gok. Komt ie:

Op één na spelen in de vijf verhalen die ik als het meest de moeite waard beschouw het schaakspel evenals het schaken van Eelke nauwelijks een rol. Ze fungeerden slechts als vertrekpunt voor een verhandeling over voetbal en een enkele keer de popmuziek en de politiek.

Twee pure schaakverhalen mogen echter niet ongenoemd blijven: Schaakfestival te snel afgelopen - een schaakdrama (dec 2013) en De lange rokade extended: 0-0-0-0 (okt 2014). In beide vervul ik de rol van de niet al te slimme schaker - niet tot mijn ongenoegen trouwens, immers alles ten dienste van het verhaal. Enige kennis van het schaakspel is meegenomen zodat het ook min of meer speltechnisch te volgen is, maar anderzijds beslist niet noodzakelijk (lees gewoon om de schaakdiagrammen heen) om meegevoerd te worden in de wonderbaarlijke gebeurtenissen aan de schaaktafel. Het krankzinnige eraan is dat ze zich in werkelijkheid exact hebben voorgedaan als beschreven. Alsof een hogere macht met zorg de tegenstander voor mij had uitgezocht en onze handen bestuurde om de schaakstukken naar de noodzakelijke posities op het bord te dirigeren. Niet om een goede schaakpartij af te leveren. Verre van dat, de partijen waren bagger. Maar uitsluitend om een onwaarschijnlijk verhaal tot werkelijkheid te maken. Niet één keer, maar tot zelfs twee keer aan toe. Op dit blog heeft een zegen gerust, dat durf ik wel te stellen.

Er moet wat te lachen zijn. Dat was een belangrijke insteek van dit blog, misschien meer dan doorgaans werd beseft. Uit enkele reacties van – weliswaar niet ingewijde - lezers bleek dat de grap van Gratis deelname aan WK jeugdschaak (april 2015) volkomen was gemist. Zelfs bij insiders bespeurde ik hier en daar twijfel. Je vraagt je dan wel af hoe goed je gelezen wordt. Nu is het bij moppen op zekere datum mede de bedoeling dat men erin trapt, dus ik beschouw het artikel dan toch maar als geslaagd. Maar het was uitsluitend een grap en dus niet in mijn persoonlijke top vijf want een goed verhaal moet meer zijn dan alleen dat.


In chronologische volgorde:

Het eerste verhaal op dit blog. De artikelen van daarvoor zijn een bundeling van schaakverslagen die ik eerder voor een clubsite had geschreven. Het BASAMRO verhaal lijdt meteen aan het belangrijkste en meer dan eens gehoorde bezwaar: het is allemaal te lang en te breedvoerig. Ja ja, ik weet het, ook dit artikel is weer too much. Maar dat is nu eenmaal de stijl. Een andere bezit ik niet. Daar kunnen we dus kort over zijn.


De tweede bedenking die te maken is, op het BASAMRO verhaal zowel als misschien andere stukken, is de mogelijke verheerlijking van de prestaties van je eigen kind. De valkuil waarvan het continu zaak was er omheen te lopen, al was het soms (vaak?) op (over?) het randje. In het BASAMRO verhaal staat er met de thema’s van voortdurende sprakeloosheid, de verbinding tussen heden en verleden, mijn ontmoetingsloze ontmoeting met schaakmonument en jeugdidool Jan Timman en een slot dat ook best aardig is, naar mijn gevoel het nodige tegenover.

Het BASAMRO toernooi beleefde vorige maand zijn derde editie en naar ik vernomen heb staat voor volgend jaar de uitwedstrijd in Moermansk alweer op stapel. Voor ons bestaat er maar één BASAMRO toernooi. Dat was het eerste, daar op die boot, dat schip, die Titanic in de Rotterdamse haven: de ss Rotterdam.



In een paar zinnen elk schaakstuk op een voetbalveld gezet. Behalve het hierboven genoemde bezwaar, kreeg ik over dit blog van een kenner eens te horen: ’De inhoud is goed. Maar zou je het willen uitgeven dan moet er nog wel iets aan gebeuren. Teveel bijvoeglijke naamwoorden!’. Zo dan misschien?


Het stuk is geschreven tijdens het ONJK van 2013. Als verslaggever in de groep waarin Eelke speelde werd ik op mijn vingers getikt omdat ik met een laptop plaats had genomen in de speelzaal waarop tot overmaat van ramp ook nog eens het schaakprogramma Frits geopend stond (zij het met een partij uit de vorige ronde van een net geïnterviewde deelnemer ). Uiteraard stak er geen kwaad in, maar – achteraf bezien – was dat inderdaad niet handig.

Uit balorigheid besloot ik een dag ‘in staking’ te gaan en publiceerde als schaakverslag dit voetbalverhaal. Het idee van de overeenkomsten tussen schaken en voetbal was er al langer. Het was letterlijk opgedaan aan de zijlijn bij wedstrijden van Eelke’s voetbalteam. Bij het zien van een pass, een loopactie, een mêlee van spelers, een één-twee of een andere combinatie flitste er meer dan eens de associatie met schaakzetten op een schaakbord door mijn hoofd. De rest kwam op die donderdag vanzelf. Vraag: van wie is de mooiste loperzet ooit op een voetbalveld?



Een portret van Lemmy Kilmister: oprichter, voorman, zanger en bassist van de rockgroep Motörhead. Al in de vroege tienertijd was het popmuziek dat de klok sloeg. Wat ik niet bewust had beleefd in de jaren zestig, maakte ik me met terugwerkende kracht eigen. De zeventiger jaren was precies míjn decennium. Langs een stoet van puberidolen en even later de symfonische (of progressieve, werkelijk waar, zo werd dat in die jaren - tijdgeest! - ook genoemd) rock raakte ik in de muzikale greep van de punkrevolutie. In de praktijk was ik uiteraard nooit een rocker of punker.  


Motörhead was mij bekend maar rekende ik zeker niet tot de A-categorie. Lemmy Kilmister slalomde met een ijzeren consequentie door al deze tijdsgewrichten heen, zich daarbij overgevend aan alles wat god verboden had. Kennelijk moest je ouder zijn en was er een documentaire voor nodig om dat te herkennen. De lezer trouwens die verklapte in een deuk te hebben gelegen over de gelijkenis tussen Lemmy en Tedje van Es (een alias van Wim de Bie), die had het begrepen!

Het eerste deel over de muziekkeuze van Barbier Schorem is overigens ook best te lezen. En de eerste zin (wel even doorbijten) bevat nog een poging tot majesteitsschennis. Zonder succes, want de AIVD en RVD hebben de weg naar mijn blog voor zover bekend niet weten te vinden. Maar een mens moet nooit de moed laten zakken. Wat een verschrikking dat koningshuis van ons, die ene die het overduidelijk met tegenzin doet en die ander, ach lees het nog maar eens na.



Op het WK voetbal van 1974 in West-Duitsland kwam het allemaal samen. Vriend en vijand waren en zijn het er nog steeds over eens dat Nederland toen wereldkampioen had behoren te worden. Veel meer dan in 1978, al waren we er toen (met Rensenbrink op de paal) dichterbij. Om maar niet te spreken van de vertoning in 2010 in Zuid-Afrika.


Het begin van deze bloeiperiode in het Nederlands voetbal lag in de tweede helft van de jaren zestig. Ongekend hoe tegelijkertijd twee voetbalclubs, Ajax en Feijenoord, uit dat kleine kikkerlandje op Europees en wereldniveau het allerhoogste wisten te bereiken. Als klein jongetje maakte ik het bewust mee en beleefde het op intense wijze. Let wel: zonder de mogelijkheid zelf te voetballen bij een vereniging en in het begin zelfs zonder televisie! Het NK schaken voor de A-,B- en C-categorie in Rotterdam pal naast stadion De Kuip was de aanleiding om het allemaal eens flink op te diepen. In een stuk waarin Ajax, mijn favoriete club, en Amsterdam niet bij name genoemd mochten worden. Misschien is dit verhaal mij het meest lief.


Naschrift 2-4-2016: 9 dagen na het overlijden van Johan Cruijff doe ik de volgende ontdekking: het aantal keren dat de naam van mijn jeugdidool in het artikel voorkomt blijkt 14 te zijn ... Nee, ik heb niet stiekem een toegevoegd of weggelaten. Wel had ik het in 2015 licht gereviseerd en m.n. de alinea in het midden over de destijds omstreden status van Johan Cruijff nogal fors uitgebreid. Blijkbaar was ik gestuurd door de De Voorzienigheid die inmiddels had besloten dat Cruijff slechts 68 jaar zou worden: in bedoelde alinea wordt Cruijff's naam 6 keer genoemd, wat het gezamenlijke aantal met de voorgaande 8 op 14 brengt. Overigens was 9 Cruijff's andere rugnummer.
Nog wat laatste magie (die trouwens in het niet valt bij het voorgaande): de sleutelwedstrijd Benfica-Ajax 1-3 uit 1969 vond plaats op 19 februari, in 2003 de geboortedag van Eelke.



De enige keer dat ik mij aan de politiek waagde. Vooraf aan het WK jeugdschaak was mijn doel om vanuit Griekenland met een gelijksoortig statement te komen. Aanvankelijk leek het onderwerp de Griekse financiële kwestie te moeten worden. Tot zich de vluchtelingencrisis aandiende en ons land op de rand van de afgrond kwam te staan - althans dat was wat het zichzelf maar al te graag wilde doen geloven. Het begin idee was er. Zoals ik vorig jaar met het EK in Georgië in de richting van de grote internationale conflictgebieden was afgereisd, zo zou ik ditmaal met mijn vertrek naar Griekenland de grootste wereldbrandhaard aller tijden juist áchter mij laten: jawel, het vluchtelingenprobleem in Nederland!


Verder dan dat raakte ik niet, de zinnen wilden niet komen. Alweer: uitgepraat. Met het Batumi verhaal van een jaar eerder had ik mijn kruit verschoten. Anderzijds was dat betoog nog volkomen actueel. Je kon erom lachen (het wás ook om te lachen) of afdoen als volstrekt onrealistisch (onrealistisch wás het ook) - maar tegelijk was het bloedserieus en in elk geval één vinger op één zere plek.


Want de vluchtelingencrisis is niet op te lossen in Nederland of Europa en evenmin, zoals dat dan heet, in de regio (ach ja, miljoenen op laten sluiten in kampen van de buurlanden, zijn wij er lekker van af). En dan het gezwets over economische vluchtelingen (so what? zou het trouwens een idee zijn de welvaart in de wereld iets eerlijker te verdelen?), gelukzoekers (ja én?), vermomde IS strijders (op wrakke bootjes massaal de overtocht maken zeker?) om nog maar te zwijgen van de kwalificaties waarvan het laagste deel van de Nederlandse bevolking zijn kans schoon zag zich te bedienen; waar het veelal nog mee weg kwam ook.

Het echte probleem is natuurlijk dat jarenlang onafgebroken normale liefhebbende mensen, mannen, vrouwen, jongens, meisjes, vaders, moeders, broertjes, zusjes, peuters, baby's, opa's en oma's hun huizen uit gebombardeerd worden. En of dat dodelijk geweld nu komt van Assad, de oppositie, Amerikanen, Russen, IS, de Taliban of who the fuck dan ook - doet het er toe?

Deze schaakvader had een heel andere slotzin in gedachten, maar die gaat nu niet meer. Hij eindigt op een manier waarop u hem nog niet eerder zag. Hij is boos, vreselijk boos.

Naschrift 16-11-2015: Dit artikel werd geplaatst enkele uren voor de aanslagen in Parijs.
Naschrift 31-12-2015: Dit artikel was oorspronkelijk als epiloog opgenomen in het (nu) voorlaatste verhaal Schaakvader af, maar daar nu van losgekoppeld. De publicatiedatum is 13-11-2015 gebleven.

Schaakvader af

Kinderen worden ouder, kinderen worden groter. Maar hoe oud je ook wordt, vader van je kind blijf je voor de rest van je leven. Het bestaan van een schaakvader zit echter anders in elkaar.

De oplettende lezer zal gemerkt hebben dat Eelke zich op het afgelopen WK jeugdschaak in Griekenland flink van zijn zelfstandige kant heeft laten zien. Toen ik bij aankomst in Porto Carras het even breed als lange tweepersoonsbed zag op zijn kamer op de bovenverdieping van het appartement dat hij met twee van zijn teamgenoten deelde en ik quasi serieus opmerkte: ‘daar kan ik best bij’, beantwoordde hij die vraag voor de zekerheid met een gedecideerd ‘nee’. De volgende avond toen ik nog even internet nodig had en meende daarvoor wel bij hem terecht te kunnen, liep Eelke de trap op, zei mij kort gedag en sloot de deur, mij alleen achterlatend in de huis- annex slaapkamer van de andere twee. Daar zit je dan.

Het duurde even, maar bij het ontwaken de volgende ochtend in mijn eigen verblijf was het kwartje gevallen. Er was namelijk meer. Al enige tijd twijfelde ik het aan het voortbestaan van mijn schaakblog. Het beste was er eigenlijk al een tijdje af. Alles viel nu op zijn plaats. Ik was eruit. Hier tijdens het WK schaken in Griekenland ging ik een dikke punt achter dat blog van mij zetten. Wat u hier leest is het laatste verhaal. Na dit geen schaakvaderverhalen meer.

Aha, hoor ik sommigen roepen: nu het even wat minder gaat (Eelke kende een ronduit beroerd toernooi) heeft-ie plotseling niks meer te vertellen. In elk geval het laatste slaat de spijker op de kop. Inderdaad heb ik niet zo heel veel meer te vertellen. Ik ben wel een beetje uitgepraat. En het klopt dat successen eerder inspireren tot het schrijven van verhalen dan teleurstellingen. Hoewel ook het schrijven over successen gaat vervelen. Bedenk elke keer maar weer wat nieuws. Maar bovenal: je schaakkind wordt ouder en op een bepaald moment ben je schaakvader af.

Vooraf had ik al mijn twijfels of het zou lukken elke dag zinvol over het WK te berichten. Er waren echter verwachtingen, merkte ik. Ook had ik de donateurs van de crowdfund actie, die wij met succes hadden opgezet, als tegenprestatie een dagelijkse verslaggeving beloofd. Wat had ik mijzelf opgelegd? En vergeet niet: dit was geen EK maar een WK! Dus niet negen maar elf ronden.

De eerste week deed ik verslag vanuit Nederland. Ja, u leest het goed: verslag. Dat was toch precies níet bedoeling van dit blog? De titel was toch niet voor niets gekozen? Verhalen moesten het zijn! Een onmogelijke taak, zo bleek vanaf het begin. Met statistieken en nog maar eens een uitleg over hoe het Zwitserse indelingssysteem in elkaar steekt, hield ik het blog in leven. Het dieptepunt was de uiteenzetting dat in een schaakwedstrijd (ook al niet het juiste woord) verlies nul punten oplevert en winst één punt. Schaken voor dummy’s. Maar het was alles voor het goede doel.

Op de rustdag van het toernooi trok ik naar Halkidiki, het schiereiland ten zuidoosten van Thessaloniki. Eelke slaagde er maar niet in de weg naar boven in te slaan. Opnieuw had hij een overwinning door een onverwachte nul laten volgen. Als speler wil je die het liefst zo snel mogelijk achter je laten met weer een positief resultaat, maar de vrije dag staat een snelle revanche juist in de weg. Niets vervelender dan dat.

Maar, vraag ik, wat dacht u hoe het is als schaakvader met verlies op zak om vier uur in de ochtend op te moeten staan, in je zielige eentje op de fiets, per trein en vliegtuig naar dat onbetrouwbare Griekenland af te reizen, in de hoop daar in het avondschemer een betaalbare huurauto te geregeld te krijgen en niet te zijn bedonderd met een reeds afgeschreven online boeking van een kamer in een of ander half­verlaten gat? Nee, ook dat is niet fijn. Even overwoog ik rechtsomkeert te maken, maar alweer: dat ging niet, want ik werd immers verwacht.

Eerlijk is eerlijk, in Griekenland bleek alles in orde. Ik kan u verzekeren, het zijn daar nette hardwerkende mensen. En bovendien de levensmiddelen en benzine goedkoop. Onze miljarden zijn er in goede handen, gelooft u mij. Porto Carras met zijn imposante Olympic Hall zag er stralend uit. Mijn komst leek een goede uitwerking te hebben. Eelke won op slag twee partijen. Was dit de kentering? Vreemd misschien, maar plotseling leek het van minder belang. Want intussen was er die nieuwe missie. Hoe zou ik in stijl mijn blog beëindigen? Nog één keer ouderwets uithalen, dat was waar het nu om ging. Of, om in Eelke’s schaaktermen te spreken: nog één keer knallen met wit!

Hoewel mijn hoofd er nauwelijks naar stond, behielden de dage­lijkse bijdragen hun prioriteit. Al was het maar als dekmantel. Geluk­kig was er een onafgemaakte statistiek. En een foto collage met alleen wat onderschriften doet het altijd goed. Als gebruikelijk schoot het magische toeval te hulp. Bitchy Bibi! Mocht het niet lukken met die schaakcarrière van haar kan ze altijd nog een rockband beginnen.

Met Eelke ging het weer bergafwaarts. De overwinningen werden remises, de remises nederlagen. Maar deed het er toe? Sterker nog, droeg het niet alleen maar bij tot een beter verhaal? Ik werd geheel in beslag genomen door mijn nieuwe opdracht. Tijdens het douchen, tanden­poetsen en de ochtendwandeling langs de bakker liet ik mijn gedach­ten de vrije loop. Op het balkon in een heerlijke Griekse najaarszon zette ik mij na het ontbijt aan het werk. ’s Middags trok ik naar Porto Carras om de resultaten van de Neder­landse deelnemers af te wachten. Voortdurend met de laptop op schoot en de camera in de aanslag. Klaar voor het verhaal van de dag. Maar in werkelijkheid was ik met dat andere bezig. Na het avondeten bleef ik tot middernacht hangen in een bar of de lobby van het Meliton hotel. Vanwege het betere internet dat nodig was om een laat dag­verslag te posten. Maar meer nog omdat het een inspirerende om­geving was om te werken aan het slotverhaal.

Hoe verder de week vorderde des te minder liet ik mij zien aan de rest van de groep. Werd ik niet al te zeer een zonderling? Op zeker moment realiseerde ik mij het gevaar dat ik de voor de hand liggende vraag van mijn reisgenoten waar ik dan zo druk mee bezig was, onverhoeds beantwoorden zou met: ‘Ik maak er een einde aan’. Huh …? Pardon? Hoe bedoel je? Een einde? Waaraan? Vind je het dan zo erg? Dat-ie het niet zo goed doet?

Nee, lieve mensen. Zo erg was het niet. Eelke gaat gewoon lekker door met schaken. En wat mijzelf aangaat: het laatste verhaal is hiermee geschreven. Als ik weer wat te melden heb vind ik vast een ander podium.

Het einde van dit blog kreeg uiteindelijk zijn vorm in de laatste twee artikelen. Het eerste voltooide ik in Griekenland. Het tweede, wat u nu leest, wilde aanvankelijk niet vlotten. Pas in het vliegtuig op de terugweg kwam de juiste toon. Het was ook alweer zo lang geleden. Het nam nog enige tijd in beslag voordat het rijp was voor plaatsing.

Ik wil alle lezers bedanken voor hun belangstelling in de afgelopen tweeënhalf jaar. Speciaal zij die een woord van waardering naar mij uitspraken. Het was mij een enorm genoegen.

zondag 8 november 2015

De vader van een schaakvader

Ook een schaakvader heeft een vader. Dat spreekt vanzelf. Mijn vader, Eelke’s pake, is in 2008 op 88-jarige leeftijd overleden. Eelke is van 2003 en op deze foto, waarvan ik de exacte datum niet kan achterhalen, is hij dus niet ouder dan vijf jaar, mogelijk zelfs jonger.

In de herfst van 2009 kreeg Eelke zijn eerste schaaklessen op de basisschool. Tijdens het Schaakfestival Groningen aan het einde van dat jaar nam hij deel aan zijn eerste Grand Prix toernooitje. De beker voor de tweede plaats in de onderste groep ontving hij uit handen van de toen 15-jarige Robin van Kampen die, als jongste algemeen Nederlandse jeugdkampioen ooit, in die week een tweekamp speelde tegen Jan Timman.

Hoe vreemd het ook moge klinken, deze jaartallen staan niet in mijn geheugen gegrift. Steeds wanneer ik de gebeurtenissen in het verleden moet plaatsen sla ik aan het rekenen. Tot mijn schaamte moet ik bekennen dat ik zelfs het sterftejaar van mijn eigen vader nog altijd niet paraat heb.


Toch weet ik bij het zien van deze foto ogenblikkelijk dat er ten tijde van de opname geen schaken in het leven van Eelke was. Ik heb de jaartallen 2008 en 2009 niet nodig om tot die vaststelling te komen. Want wat wél onwrikbaar in mijn geheugen ligt opgeslagen is het feit dat mijn vader niets heeft meegemaakt van Eelke’s schaken.

Gedurende zijn hele leven was mijn vader iemand die meeging met de tijd. Rond zijn tachtigste bekwaamde hij zich in het werken met een computer. De PC kreeg een pontificale plek op het bureau in de huiskamer. Ook in lichamelijk opzicht genoot hij praktisch tot het laatst een relatief goede gezondheid. Zijn overlijden kwam na een ziekbed van enkele dagen. Beter dan dat mocht je je het eigenlijk niet wensen. We hadden er vrede mee.

‘Mijn vader was mijn grootste fan’ is een uitspraak die je wel eens leest of hoort van een bekende sportman of artiest. Of je kind nu schaakt, voetbalt, piano speelt of wat dan ook – menig vader zal zich hierin herkennen. Je zoon of dochter hoeft daarvoor geen beroemde Nederlander te zijn.

Ik weet zeker: na mij zou mijn vader Eelke's grootste fan zijn geweest en zijn verrichtingen via het internet op de voet hebben gevolgd. In mijn verbeelding zie ik hem vanachter het beeldscherm opstaan en in verbazing uitroepen: ‘Hoe is it no dochs mooglik? Hat er 't al wer wûn!’

Dat dát niet zo heeft mogen zijn, ja, dat vind ik wel heel spijtig.

(Misschien vraagt u zich af: moest dit persoonlijke verhaal nu werkelijk op dit blog? Ja, dat moest. Sla dit blog later in de week nog eens op en u zult begrijpen waarom.)

donderdag 5 november 2015

Niet het toernooi (WK dag 11)

De partijen begonnen vanochtend i.v.m. de prijsuitreiking al om 10 uur. Niet het beste tijdstip voor een schaker, zeker niet als het volkomen ingaat tegen het schema van de tien dagen ervoor. Chinezen en Amerikanen behoren tot de lastigste tegenstanders, zo zegt men in het trainerskamp. Vaak weinig partijen te vinden op internet en afkomstig uit, letterlijk en figuurlijk, grote schaaklanden. Als je dan - met zwart, ook dat nog - tegen iemand uit de Verenigde State moet met een Chinese naam, t.w. een zekere Mingyang Liu, bereid je dan maar op het ergste voor.

Als ik tegen enen het verzamelappartement binnenkom tref ik Eelke al op de bank aan. De voortekenen blijken terecht. "Mijn tegenstander ging aanvallen. En toen verloor ik een stuk." Dat is de eenvoudige uitleg waarmee zijn vader het moet doen. Daarmee blijft hij steken op 5 punten uit 11 partijen, dat is beneden de 50 procent. Dit WK was duidelijk niet het toernooi van Eelke.

Eelke, Max, Stefan en moeder Liam

Stefan en Merijn, de twee onvolprezen coaches die twee weken net als de schakers en schaaksters keihard gewerkt hebben, doen de laatste analyses van dit toernooi. Max heeft toch nog reden om tevreden te zijn. Na een stroef begin eindigt hij dankzij twee overwinningen met 7 punten als Nederlander met de hoogste score.

Vader Alexander, Merijn en Alexander

Alexander krijgt de complimenten van coach Merijn. Nog geen 9 jaar en met 5 punten in de U10 groep heeft hij het in zijn eerste internationale toernooi uitstekend gedaan .

De eindklassering van alle Nederlanders op een rij (Rk. geeft de eindpositie aan):


In de middag is er tijd voor een duik in het zwembad of zelfs in de zee. Vroeg in de avond zal er een intern snelschaaktoernooitje worden gehouden. Rond half 9 staat de prijsuitreiking gepland, maar het zal duidelijk zijn dat de Nederlandse delegatie daar zijn opwachting niet zal maken. Later in de avond schijnt er een eindfeest te zijn. Voor de liefhebber. Deze schaakvader verlaat nu het Meliton hotel om in zijn eigen hotelletje de koffer te pakken. Morgen zal hij vroeg uit de veren moeten om de thuisreis te aanvaarden.

woensdag 4 november 2015

Bitchy Bibi (WK dag 10)

Het toeval op dit blog slaat weer toe. Catheleijne neemt het in de U18 op tegen de twaalfjarige Bibisara Assaubayeva waarover ik hier eerder schreef. Oftewel Cath (zoals ze in het team genoemd wordt) tegen Bibi.

Cath tegen Bibi

Ik sta ietwat in tweestrijd. Bibi had ik al een beetje in mijn hart gesloten, maar nu speelt ze tegen een Nederlandse. Dat de beste moge winnen zullen we maar zeggen.

V.l.n.r.: Merijn, Maaike, Catheleijne, Eelke, Alexander,
Max, Liam, Stefan en Hing

Eerder op de dag was er een foto-shoot met de Fransen. Het Nederlandse team poseerde ook apart. In de zaal speelt al heel lang niemand meer in een oranje shirt, maar voor deze gelegenheid waren ze weer uit de tas gevist.

Max is snel klaar vandaag, hij pakt het punt. Hij brengt een minder bericht mee over Eelke. Eelke staat verloren, wat niet veel later met zijn binnenkomst bevestigd wordt. Curieus aspect: zijn tegenstander, de Chinees Yifan(a) Zhang, speelde in de opening eenzelfde variant als waarmee Max in augustus op het Vlissingen toernooi binnen twintig zetten van Eelke won. De partij is te vinden op het internet en overduidelijk door de Chinezen aan een onderzoek onderworpen.


Eelke trapte natuurlijk niet voor de tweede keer in de val, maar dat wisten de Chinezen natuurlijk ook. De kleine Yifan zat nu comfortabel in zijn voorbereiding, in tegenstelling tot Eelke die achter het bord niet de goede antwoorden vond. Vaker gaat het op een EK of WK om deze drie zaken: voorbereiding, voorbereiding en voorbereiding.

Catheleijne redt het niet tegen Bibisara. Het twaalfjarige talent bleek behalve ambitie ook in bezit van de soms bijbehorende maniertjes. Dodelijke blikken over de tafel en snuivende geluiden bij het uitvoeren van de zetten. Misschien moeten we inmiddels spreken van Bitchy Bibi.

Maaike tenslotte zit vandaag op bord 12 nog net live en wint! Dat betekent uiteraard morgen weer een live-bord met vooruitzichten op een fraaie eindklassering. Als u wilt kijken houdt dan rekening met het vervroegde tijdstip van de laatste ronde van dit WK: 10.00 uur Griekse tijd, dat is 11.00 uur in Nederland.

De andere drie Nederlanders:
Alexander ½
Liam 1
Hing 0


dinsdag 3 november 2015

Een zonovergoten Porto Carras (WK dag 9)


's Avonds wordt het hier snel fris, koud zelfs.

Overdag is het de laatste dagen genieten van schitterend nazomer weer. 


Een zonovergoten Porto Carras, op de achtergrond de Olympic Hall.


De Olympic Hall van dichtbij, tegen een uur of half drie 
stromen de schakers en schaaksters toe.

Er rijdt zelfs - ietwat overdreven - een toeristentreintje dat de spelers
 van het hotel naar de speelzaal brengt.

Uitstappen maar.


Vader Beukema, met Groninger roots maar vader van een grote Belgische schaakfamilie en teamblogger haast zich naar binnen voor wat foto's.


 Het Nederlandse team bedient zich vandaag van heuse een yell!


 En gaat lachend uit elkaar. Dat gaat goed komen vandaag!

De speelzaal is nu nog mager gevuld.
Dmitri Loutragotis uitkomend voor Griekenland kennen we goed. Ze woonden voorheen in Nederland en hij en zijn jongere broer deden jaren mee aan de Nederlandse kampioenschappen. Hier op dit WK doet ook het derde broertje mee.
Officials sturen nu iedereen de zaal uit.
Achter het hotel is een fraai park, zonterras en zwembad.









Drie kwartier na het begin zie ik een schakertje uit Wales door het park lopen. Hij is klaar met zijn partij, wat ook af te leiden is aan het notatiebriefje in zijn hand.

Hij blijkt onderweg naar het strand waar zijn vader zich in een stoel genesteld heeft maar nu zijn rust snel verstoord ziet worden. Wat ik vermoedde lijkt nu wel zeker: onze jonge held heeft verloren.
Sommigen zitten in zwembroek aan het strand. Op de achtergrond Neos Marmaris, hemelsbreed ruim een kilometertje, via de weg is het langer.












Hier is er nog een. Zo te zien heeft hij gewonnen.
Dan de uitslagen van vandaag:

Eelke komt na bijna 5 uur spelen als laatste terug van de speelzaal. De berichten van de overige Nederlanders over zijn stelling waren gunstig geweest. Eelke - met zwart - zou een toren en twee (zelfs drie?) lichte stukken voor een dame hebben. Toch is het remise geworden. De coaches proberen zoveel mogelijk partijen van de anderen te analyseren. Eelke analyseert ondertussen zijn partij met de computer. Enkele teamgenoten kijken zo nu en dan mee. De computerwaarderingen stuiteren van het ene uiterste naar het andere. Dan staat wit weer gewonnen, dan zwart. Niemand zegt ook maar iets meer van deze partij te begrijpen. Eelke nog het minst. Uiteindelijk krijgt hij de slappe lach. Op een gegeven ogenblik moet hij elke zet voorzien van twee vraagtekens. In analyse taal is dat het equivalent van verliezend.

Nee, dit is geen grappig internet filmpje waar gezamenlijk om gelachen wordt. Maar een schaakpartij!
Het is bijna half tien als Hing, coach Stefan, Max en coach Merijn zich als laatst overgeblevenen verzamelen rondom Eelke's partij. Yolo schaak wordt het genoemd. Volkomen chaos op het bord. De loper van c8 gaat pas op zet 35 van zijn plaats! Er zou teleurstelling moeten zijn over de eigen gemiste kansen. Of opluchting over die van de tegenpartij. Of besef van de foutieve opzet van de partij. Maar niets van dat al. Aan het eind van deze lange dag is er alleen nog maar hilarie.

Overige resultaten:
Alexander  1
Maaike 0
Max  0
Catheleijne 1
Liam  ½
Hing  ½

maandag 2 november 2015

Statistieken bijgewerkt (WK dag 8)

Het artikel met de WK statistieken van de rust- en reisdag is geheel herschreven. Ook zijn er twee aardige tabellen aan toegevoegd. Dus dat is het verhaal van vandaag!

Is dit WK wel een WK?

Uitslagen van vandaag:
Eelke  ½  tegen Jakub Vorisek uit Tsjechie
Alexander 0
Hing  0
Maaike  1
Liam  0
Catheleijne 1
Max 1

zondag 1 november 2015

Twee uit twee op z'n Grieks (WK dag 7)

Op dag 7 speelt Eelke weer met zwart. De vraag is of hij de cirkel van winnen met wit maar verliezen met zwart weet te doorbreken. In het appartement wacht iedereen de ontwikkelingen weer gespannen af. Alexander is al bijna twee uur klaar als ik binnenkom.

De verzamelplek in huize Vrolijk: links vader Alexander, Liam achter
het beeldscherm, Eelke die binnenkomt en een Zwitserse gast.

De spelers komen vanuit de speelzaal enkele honderden meters verderop in het donker naar het appartement waar het buitenlicht aanspringt als ze op de stoep staan. Maaike is de tweede die met een punt arriveert en heeft goede berichten over Eelke: hij staat goed! Catheleijne heeft helaas verloren. Daarin blijkt ze de enige van vandaag. Max en Liam komen beiden zoals de dagen ervoor met remise binnen. Dan eindelijk verschijnt ook Eelke in de deuropening: gewonnen! Zijn tegenstander Luke Pulfer uit Canada ging voor de 40-zet door zijn tijd. Eelke had inderdaad groot voordeel behaald maar daarna een tegenaanval onderschat. Bij invoer in de computer blijkt de schaakengine in de eindstelling nota bene een miniem voordeel voor wit te geven! Maar een punt is een punt.

Eelke, Hing, Liam en zijn moeder
Buffet in de grote eetzaal











We besluiten met een klein groepje naar het restaurant te gaan. Het kan anders soms behoorlijk laat worden. Onderweg sluit Hing zich bij ons aan. Als laatste Nederlander komt hij net uit de speelzaal. Ook hij wint vandaag. Dat maakt de dag met 5 punten uit 7 tot dusverre tot de meest productieve voor het team dit toernooi.

Eelke heeft na de rustdag met twee overwinningen een 100% resultaat en staat nu voor het eerst boven de 50%. We doen gewoon net als de Grieken: bankroet gaan (94 ratingpunten door het putje), een injectie van 80 miljard erin, een streep door het verleden (hoe staat het nou met die Griekse crisis? is die Tsipras eigenlijk nog steeds premier?) en gewoon overnieuw beginnen. We staan op 2 uit 2. En morgen wit!




zaterdag 31 oktober 2015

Aangekomen in Porto Carras (WK dag 6)

Vanaf nu is het geen Halkidiki meer maar Porto Carras. Halkidiki (of Chalkidiki) is het gehele schiereiland ten zuidoosten van Thessaloniki. Met trein, vliegtuig, gehuurde auto ben ik gisteren gearriveerd in mijn appartement in Neos Marmaros, op 5 km afstand van het luxe Porto Carras resort waar dit WK gehouden wordt.


Zonder navigatie (want weer €50 extra) van Thessaloniki naar Neos Marmaris is goed te doen, een doorgaande weg hoofdzakelijk langs de kust (wel even de afslag nemen bij Nea Moudania nemen, zodat je niet in de verkeerde van de drie uitstulpingen afdaalt), maar aangekomen op de plaats van bestemming valt het nog niet mee in het donker een hotel met alleen een lang nummer maar zonder straatnaam te vinden. Uiteindelijk word ik door een loopjongen van een motorzaak die nog open is op een scooter naar de plek geloodst waar ik word verwacht.



Van buiten oogt het onderkomen klein, maar het bevat toch een behoorlijk aantal appartementen. Ik lijk de enige gast. Wat ik als een tweekamer appartement online heb geboekt blijkt in de praktijk liefst vier bedden te bevatten. De matras van afgelopen nacht lag niet bepaald lekker, ik heb dus nog keus. Internet is er slechts in de lobby. Maar de bedoeling is ook niet dat ik hier vele uren door ga brengen.


Ik spreek af in het Meliton hotel net voor de groep gaat lunchen. Het eten is hier goed zegt men. Niet opvallen is het devies en gewoon aansluiten in de rij. Dat lukt, niemand die mij lastig valt. Mooi zo, dat is geregeld de komende week!


Na de lunch naar Eelke's luxe verblijf. Met Max en Hing zit hij in een twee lagen appartement. Max en Hing slapen in het tweepersoonsbed beneden. Eelke alleen in die van boven. Ik kan er zo bij, geen haan die er naar kraait! Maar Eelke weigert ...



Met de groep vertrekken we naar de speelzaal in de Olympic Hall. De U08 en U10 spelen in het Meliton hotel, dus Alexander en zijn vader gaan nu niet met de groep mee.


Eelke wil niet mooi gefotografeerd worden door zijn vader, vandaar zijn stuurse gezichten. Niet omdat het hem hier slecht bevalt. Integendeel! Maar een toonbare foto vanuit de zaal kwam niet door de censuur.


Coaches en ouders keren keren terug naar het appartement van Liam en zijn moeder dat naast dat van Eelke gelegen is. Na een uur of drie horen we via de Facebook chat dat Alexander remise heeft. Een half uur later komt Eelke als eerste binnen, hij heeft gewonnen van de Engelsman Tate Remus Elliot! Snel volgen er meer en het wordt een goede dag. Om de beurt nemen de spelers plaats aan tafel voor een uitgebreide analyse onder leiding van de coaches.

Resultaten:
Alexander  ½
Eelke 1
Maaike 1
Catheleijne 1
Max ½
Liam ½
Hing 0

P.S.: Het artikel van de rustdag is wat haastig afgerond en wil ik nog aanpassen. Niet de getallen trouwens want die kloppen wel.



Is dit WK wel een WK? (Rust- en reisdag)

Insiders wisten het al langer, er ontbreken heel wat topspelers op het WK jeugdschaak 2015 in Halkidiki. Ik heb eens alle deelnemerslijsten van dit WK samen met de FIDE wereldranglijst van oktober gedownload en samen in een database gestopt en vervolgens daar een aantal vragen op afgevuurd.

Het resultaat is te zien in onderstaande vijf tabellen. De insteek is steeds geweest hoeveel van de schakers en schaaksters uit de wereldtop deelnemen aan dit jeugd WK. In de eerste drie overzichten, respectievelijk voor de top 5, top 10 en top 50 van de wereld, zijn de antwoorden op die vraag ondergebracht in de gebruikelijk leeftijdscategorieën. Deze categorieën bevatten zoals bekend steeds twee geboortejaren waar deze ranglijsten dus geen onderscheid tussen maken (b.v. de U12 bevat de geboortejaren 2003 en 2004 welke hier onder één noemer worden geschaard, een beoordeling per geboortejaar zou nog nauwkeuriger zijn maar is hier met het oog op de overzichtelijkheid achterwege gelaten). Ook zijn de staatjes niet opgemaakt voor de aparte jongens- en meisjescategorieën. De jongens en meisjes zijn met opzet samengenomen. Door steeds het aantal meisjes aan te geven dat deel uitmaakt van de genoemde aantallen verkrijgt men een beeld van 'waar de meisjes staan' in het door mannen gedomineerde schaken.

De uitkomst is helder: ruim meer dan de helft van de wereldjeugdtop is niet aanwezig op dit WK. In de groepen U10 en U12 is de opkomst nog het best. Een beeld dat overeenkomt met het jeugdschaken in Nederland. Het zijn de enige van de 6 groepen waarin de wereldtop in meerderheid present is. Cijfers over de U08 zijn per definitie ietwat hachelijk. Vanaf de U14 begint de interesse voor het WK in sterk oplopende mate te dalen. Hoe beter en ouder hoe minder de deelname aan een jeugd WK. De volgende cijfers zijn hiervan een extra illustratie: van de 17 GM's (Grootmeesters) in de wereld t/m 18 jaar doen er op dit toernooi slechts 2 mee! Van de 50 IM's (Internationale meesters) zijn het er 23.

De oorzaak hiervan? Voor de absolute wereldtop van de jeugd is dit WK minder interessant. Zij hebben hun ogen al volledig gericht op competitie met de volwassen schaaktop en velen van hen zijn misschien wel bezig met dat ene doel: hoe ooit de absolute wereldtop te bereiken of zelfs het aller- allerhoogste, de titel van echte wereldkampioen. Op dit toernooi is er voor hen weinig te winnen, des te meer te verliezen. Een deel van hen, waaronder twee Nederlanders, heeft in september trouwens wel deelgenomen aan het WK U20 (een apart wereldkampioenschap voor alle jeugd t/m 20 jaar) in het Russische Khanty Mansiysk waarvan hier de eindstand is te zien.

Een interessante tabel is de vierde. Het geeft van de top 50 spelers uit alle leeftijdscategorieën tezamen een verdeling per land aan: dus het aantal jeugdspelers uit de wereldtop 50, het aantal meisjes daarin en het aantal deelnemers ervan aan dit WK. Mij vielen in de top 10 de landen Iran en Mongolië vooral op. Een tweede verrassing: Nederland blijkt koploper in het thuislaten van zijn toppers op een jeugd WK. Geen van de 5 wereldtop 50 spelers die Nederland rijk is speelt in Griekenland het WK!

Het vijfde en laatste tabelletje is een kleine toegift. Het is een lijstje met de beste schaakfamilies van de wereld. U mag drie keer raden welke hier als winnaar uit de bus komt.

Noot 1: Dit artikel heeft uitsluitend interessante en curieuze getallen boven water willen halen. Het verbindt daar geen waardeoordeel aan.
Noot 2: De ratings in dit artikel zijn van de FIDE lijst van oktober. Per 1 november zijn de ratings uiteraard weer bijgewerkt (hetgeen de verschillen verklaart tussen de hier genoemde ratings en die op huidige FIDE pagina's).

Tabel 1: Statistieken top 5 van de wereldranglijst per leeftijdscategorie:

TopGroepMeisjesAanwezigAfwezigBijzonderheden
 5
U08
 2
 3

 5
U10
 5
Compleet op dit WK
 5
U12
 5
Compleet op dit WK
 5
U14
 1
 4
 5
U16
 1
 4
3. Jorden van Foreest (Ned) 2548, niet op dit WK
 5
U18
 5
Complete top 5 niet op dit WK!
Totaal
14
16


Bijzonderheden U16:
No 1.Yi Wei (China) 2734, niet op dit WK. Wei, een rijzende ster, staat op nummer 24 van de wereldranglijst en mag zich met zijn rating in de 2700 range rekenen tot de wereldschaakelite.
No 2. Samuel Sevian (USA) 2556, niet op dit WK (vorig jaar in B-groep Tata Steel)

Bijzonderheden U18:
No 1. Vladislav Artemiev (Rus) 2675, niet op dit WK
No 2. Jan-Krzysztof Duda (Pol) 2658, niet op dit WK, gedeeld 1-e WK U20 2015
No 3. Matthias Bluebaum (Dui) 2588, niet op dit WK, 3-e WK U20 2015, sinds dit jaar spelend voor de club Sissa uit Groningen
No 4. Alexander Donchenko (Dui) 2577, niet op dit WK, winnaar Schaakfestival Groningen 2014
No 5. Dennis Wagner (Dui) 2575, niet op dit WK

Jorden doet uitstekend mee in dit geweld, hoewel de concurrentie moordend is. Het gat van meer dan 150 punten met de even oude Yi Wei is anderzijds aanzienlijk. En al zal dat in absolute zin minder worden, het toont welk een gruwelijke opgave het is om ook maar enigszins in de buurt van de wereld top 20 te geraken.

Voor de beeldvorming: De rating van de no 1 van de wereldranglijst en wereldkampioen Magnus Carlsen (Nor) is 2850, die van no 2 Hikaru Nakamura (USA) 2816. Bijna onmenselijk te noemen.


Tabel 2: Statistieken top 10 van de wereldranglijst per leeftijdscategorie:

TopGroepMeisjesAanwezigAfwezigBijzonderheden
 10
U08
1
 3
 7
6. Ramila Vagoohian (Iran), 1741, niet op WK
 10
U10
 8
2
 10
U12
 7
3
 10
U14
 4
 6
 10
U16
 1
 9
Slechts één van de top 10 op dit WK
 10
U18
1
 9
Slechts één van de top 10 op dit WK
Totaal
124
 36


De achtjarige Iraneese Vagoohian is met een zesde plaats in haar leeftijdsgroep relatief de best geklasseerde vrouwelijke schaker in de wereld. Voor wat het waard is: we mogen haar in één adem noemen met de Hongaarse Judith Polgar die in haar beste jaren (rating 2735) als enige vrouw ooit een top 10 notering in het grote wereldschaak behaalde.

Tabel 3: Statistieken top 50 van de wereldranglijst per leeftijdscategorie:

TopGroepMeisjesAanwezigAfwezigNederlanders en meisjes
 50
U08
7
 19
31
24. Machteld van Foreest (Ned) 1592,  niet op WK
25. Ariana-Roxana Ciocan, (Rom) 1592, wel op WK
26. Han Yichen (Ned) 1588, niet op dit WK
 50
U10
1
 28
2246. Anait Mkrtchian (Rus) 1880, niet op WK
 50
U12
2
33
1718. Bibisara Assaubayeva (Kaz) 2183, daar hebben we haar weer, natuurlijk wel op dit WK
26. Nurgyul Salimova (Bul) 2144, wel op dit WK
 50
U14
2
19
31
21. Robby Kevlishvili (Ned), 2361, niet op WK
46. Lucas van Foreest (Ned) 2296, niet op WK
 50
U16
2
 19
31
30. Davaademberel Nomin-Erdene (Mon) 2424, niet op WK
48. Zhansaya Abdumalik (Kaz) 2390, niet op WK
 50
U18
214
 36
19. Goryachkina, Aleksandra  (Rus) 2480 niet op WK
41. Tingjie Lei (Chn) 2431 niet op WK
Totaal
16132
 168


De Nederlandse Machteld van Foreest (niet op dit WK) had dus samen met de Roemeense Ciocaon (wel aanwezig) als eerste geplaatst geweest in de U08 Girls! Maar in slecht gezelschap bevindt ze zich niet. Van de beste 9 meisjes in de groepen U10 Girls t/m U18 Girls ontbreken er maar liefst 7. Alleen de twee U12 speelsters, natuurlijk onze Bibisara die - zoals eerder op dit blog vermeld - in de U18 deelneemt en haar concurrente Nurgyul Salimova (niet eens ver achter Bibi maar wel een jaar ouder) zijn van de partij.

En waar bevindt de helaas niet op dit WK aanwezige Anna Maja Kazarian in dit veld? Op de algemene wereldranglijst neemt zij met een rating van 2248 positie 204 in, bij de meisjes staat ze daarmee op plaats 12 (van haar geboortejaar 2000 resp. 87-e en 7-e), daarmee niet behorend tot deze lijst. Op het het WK zou ze als 5-e geplaatst geweest zijn.

En Eelke? Hoewel als 38-e geplaatst (rating 2048) op het WK in de U12 groep, staat hij als 68-e genoteerd op de wereldranglijst en is hij dus ook niet in bovenstaande tabel meegerekend. Overigens hebben zijn drie verliespartijen op het WK voor de rustdag tegen zijn gigantisch lager gerate tegenstanders hem maar liefst 94 punten gekost. Op de lijst van oktober keldert hij daarmee tot plaats 150. Zo snel kan het gaan!

Tabel 4: Statistieken top 50 wereldranglijst alle leeftijdscategorieën tezamen per land:

Rang
Land
In top 50
Meisjes
Aanwezig Afwezig
1
Rusland
51
2
18
33
2
Verenigde Staten
26
11
15
3
India
 20
6
14 
4
Duitsland
 14
5
9
5
Iran
13
6
7
6
Oekraïne
12
2
10 
7
Hongarije
11
5
6
8
Mongolië
8
4
4
9
China
8
2
6
10
Armenië
7
5
2
11
Turkije
7
5
2
12
Azerbeidzjan
7
4
3
13
Slowakije
7
4
3
14
Spanje
 6
 6
15
Bulgarije
 6
 1
 5
 1
16
Kazachstan
 6
 2
 4
 2
17
Roemenië
 6
 1
 4
 2
18
Oezbekistan
 6
 4
 2
19
Frankrijk
 5
 4
 1
20
Italie
 5
 3
 2
21
Servië
 5
 3
 2
22
Nederland
 5
 1
 5
23
Canada
 4
2
 2
24
Tsjechië
 4
2
 2
25
Israël
 4
1
 3
26
Polen
 4
1
3
27
Wit-Rusland
 3
3
28
Peru
 3
1
29
Noorwegen
 3
1
30
Columbia
 3
 3
31
Cuba
 3
 3
32
Singapore
 3
 3
33
België
 2
2
34
Engeland
 2
2
35
Australië
 2
1
 1
36
Oostenrijk
 2
1
 1
37
Denemarken
 2
1
 1
38
Vietnam
 2
1
 1
39
Indonesië
 2
 2
40
Kroatië
 1
 1
1

Zoals gezegd opvallende posities voor Iran (5) en Mongolië (8).

Nederland bezit de twijfelachtige eer als enig Europees land al hun schakers (5 stuks) uit de top 50 van de wereld thuis gelaten te hebben ... (Spanje geeft het betere voorbeeld, het mag zich winnaar in dit klassement noemen. Al hun 6 wereldtop 50 spelers schaken in Halkidiki hun partijen). Nederland plaatst zich daarmee in een rijtje met Columbia, Cuba, Singapore en Indonesië. Die landen kunnen als reden aanvoeren dat een reis naar Europa niet goedkoop is. Ook voor Nederland geldt hier een dergelijk excuus. De oplettende lezer heeft namelijk ontdekt (of wist het al) dat 3 van de 5 Nederlandse top 50 spelers telg zijn uit de familie Van Foreest. Met een begeleidende ouder erbij had een deelname aan het WK hun een slordige €5000 gekost.

Het was slechts een kleine handgreep om te bepalen of er nog meer families zijn met meer dan één lid in de top 50 van de verschillende leeftijdscategorieën. Dit was de uitslag.

Tabel 5: Statistieken top 50 wereldranglijst alle leeftijdscategorieën per familie:

Familie
Land
Aantal Meisjes Aanwezig Afwezig
Van Foreest
Nederland
3
1
3
Kochetov
Rusland
2
2
Nasihat
Iran
2
2
Sindarov
Oezbekistan
2
2
Wagner
Duitsland
2
2
Wang
Verenigde Staten
2
2

Net als de Van Foreesten hebben ook de Kochetovs, de Nasihats en de Wagners voor dit WK bedankt. Alleen de Sindarovs en de Wangs (uit de USA) hebben besloten de familie-eer hoog te houden. Ervan uitgaande dat het allemaal inderdaad broertjes zijn, waarover niet eens zekerheid bestaat. Wat niets aan de uitslag verandert natuurlijk want over de eerste plaats in deze rangschikking is geen discussie mogelijk.

De laatste stap was om nu ook de top 50 van de U20 en de algemene top 50 van de wereld in het familie-onderzoek te betrekken. Plotseling kwamen er drie Chinese Wangs boven drijven waaronder Yue Wang (2724) en Hao Wang (2712), respectievelijk nummer 30 en 35 van de wereldranglijst, en de vrouwelijke Jue Wang  (2348). Dat zette het aantal Wangs dus op 5. Dat de Chinese Wangs en Amerikaanse Wangs van dezelfde familie zijn kunnen we gevoeglijk uitsluiten. Hetzelfde doen we voor het gemak maar even voor de Chinese tak, dit mogen ze bij huize Van Foreest nog even uitzoeken ...

Bij dezen is de familie Van Foreest uitgeroepen tot algemeen FIDE wereldkampioen schaakfamilies.